به نقل از برخی منابع تاریخی و برخی تحقیقات صورت گرفته بعد از خشك سالي ای که در روستایي به نام زارچان ( در قديم ‌الايام در نزديكي محل کنونی شهر قهدريجان واقع بوده ) روی می دهد اهالی این روستا به قهدريجان مهاجرت مي‌كنند . همچنین نقل شده است که روستایي ديگر به نام ( فهران ) نيز در حوالی محل کنونی شهر قهدريجان وجود داشته كه داراي سابقه تاریخی طولاني بوده و بعد از حمله افاغنه به اصفهان اين روستا نيز نابود مي‌شود و مردم آن ديار نيز به قهدريجان مهاجرت می نمایند . البته پیش از  این مهاجرت ها نیز احتمالا قهدریجان خالی از سکنه نبوده است . در كتب و رسالات قديم همچون صورت‌ الارض نوشته ابن حوقل و معجم ‌البلدان ياقوت حموي به كرات از خولنجان ( خان لنجان ) سخن به ميان آمده است « از ايالات جبال است و مشتمل بر روستاهاي بسياري است » از جمله اين روستاها كه در گذر ايام رشد و توسعه يافته قهدريجان است كه در قرن هشتم هجري حمدا… مستوفي در كتاب خود ( تاريخ گزيده ) هنگام بحث درباره ولايات اصفهان از آن نام مي‌برد. در گذشته قهدريجان به عنوان يكي از روستاهاي آباد لنجان بوده است. و در حالي كه جمعيت ايران در دوره قاجاريه به شدت كاهش مي‌يابد . به نوشته تاريخ مسعودي ( نوشته ضله سلطان ) جمعيت آن بالغ بر سه هزار نفر مي‌شده است. منقول است که در عهد قاجار قهدريجان قلعه‌اي بوده كه ديوارهایي آن را محصور مي‌نموده و این قلعه دارای چهار دروازه بوده كه در حال حاضر آثاري از آن باقي نيست و خانه‌هاي مسكوني قلعه توسط كوچه‌ها و گذرها از هم جدا مي‌شده‌اند كه به دو بخش عليا و سفلي تقسيم مي‌شده كه اين گذر پس از افزايش جمعيت و از بين رفتن قلعه تبديل به خيابان اصلي شهر مي‌شود. همچنین از مالكين بزرگ قهدريجان در عهد قاجار ظل‌ السلطان بوده که در قهدريجان صاحب كاخي نیز بوده ‌است . آنچه گفته شد همگي دلالت بر قدمت و حكايت از جهات تاريخي قابل توجه و قابل تحقيق قهدريجان دارند . گرچه اكنون جمعیت قهدريجان از سی و پنج هزار فزونتر است معذالك گوئي كه بدليل غالب بودن فعاليت كشاورزي بين اهالي آن هنوز ويژگي ( معظم قري ) بودن خود را حفظ كرده است . چرا که سه عامل مهم يعني خاك مناسب , آب زاينده رود و مردم زحمت‌كش , قهدریجان را مبدل به یکی از قطب های مهم کشاورزی منطقه و حتی کشور نموده است. قهدریجان در سال 1347 با افزايش جمعيت نام شهر به خود گرفت و شهرداري آن تاسيس گرديد كه در بدو تاسيس، شهرداري كار خود را در منزل شخصي خير بنام حاج محمود شفيعي آغاز نمود و در سال 1348 با واگذاري قطعه زميني به مساحت بيست هزار متر مربع در غرب شهر از طرف مردم ساختمان اداري شهرداري با مساحت پانصد متر مربع در آن احداث گرديد. و درسال 1350 شهرداري از منزل حاج محمود شفيعي به محل جديد انتقال يافت که از سال تأسيس شهرداري (1347) تاكنون بیست و یک شهردار تصدي آن را عهده دار بوده‌اند.